کنفرانس قومگرایان مرکز گرا وفارس محور در لندن و ضرورت هوشیاری احوازیها در دفاع از حقوق ملی









قرار است طی روزهای آینده کنفرانسی برای نیروهای سلطنتطلب فارسیِ مخالف در پایتخت بریتانیا، لندن، به رهبری شهریار آهی برگزار شود، با امکان مشارکت محدود برخی شخصیتهای احوازی.
بیتردید حضور احوازیها در چنین رویدادهایی از اهمیت سیاسی و رسانهای برخوردار است، اما نیازمند سطح بالایی از آگاهی و احتیاط است. این حضور باید در راستای دفاع از حقوق ملت عرب احوازی و مسئله آنها باشد، نه در خدمت منافع محدود یا محاسبات شخصی که ممکن است به بهای منافع عمومی تمام شود.
شایان ذکر است جریانی که این کنفرانس را سازماندهی میکند، شامل شخصیتهایی با گرایش سلطنتطلب و متمرکزگرا است؛ چهرههایی که دیدگاههایی دارند که اولویت روشنی به حقوق ملتهای غیرفارس نمیدهند. این موضوع در طرحها و آمارهایی (عربها در خوزستان: ۵۰۰ هزار نفر) که در نشستهای پیشین در ایالات متحده آمریکا ارائه شده، آشکار بوده و بهطور قابل توجهی جمعیت عربها در ایران را کمتر از واقعیت نشان داده است.
Read the rest of this entryدر سایه تجاوز ایران به کشورهای عربی و تهدید امنیت و ثبات منطقهای و بینالمللی، آیا راه برای ایجاد یک اتحاد بینالمللی جدید باز شده است؟

مرکز پژوهش عربستان احواز- پس از توافق هستهای ایران در سال ۲۰۱۵، ایران وارد مرحله جدیدی از تعامل و نظارت بینالمللی شد؛ پرونده هستهای آن از فهرست تحریمها خارج و تحت چارچوب نظارتی بینالمللی قرار گرفت. با این حال، رویدادهای اخیر، از جمله حملات به کشورهای خلیج عربی و پادشاهی اردن، دوباره پرونده ایران را به محور توجهات امنیتی بینالمللی بازگردانده و نشاندهنده افزایش تنشها در منطقه و احتمال شکلگیری ائتلافهای بینالمللی برای مقابله با تهدیدات فزاینده ایران علیه امنیت منطقهای و بینالمللی است.
در سال ۲۰۱۵، پس از امضای توافق هستهای ایران که رسماً به عنوان برنامه جامع اقدام مشترک (JCPOA) شناخته میشود، ایران وارد مرحله جدیدی در رابطه با جامعه بینالمللی در خصوص برنامه هستهای خود شد. این توافق بین ایران و شش قدرت جهانی (ایالات متحده، بریتانیا، فرانسه، روسیه، چین و آلمان) با هدف محدود کردن برنامه هستهای در ازای رفع تحریمهای اقتصادی صورت گرفت. پیش از توافق، پرونده برنامه هستهای ایران به دلیل تصمیمات قبلی، مانند قطعنامههای ۱۶۹۶، ۱۷۳۷ و ۱۷۴۷، موضوع شورای امنیت بود که محدودیتهایی را بر ایران اعمال کرده بودند.
Read the rest of this entryنقشه ۱۹۲۴ عربستان: سندی تاریخی در برابر انکار هویت عربی

نقشه نظامی بریتانیا که در سال ۱۹۲۴ میلادی با عنوان «منطقه شماره ۱۳ (عربستان)» تدوین شد، صرفاً یک سند فنی برای مسیریابی یا مقاصد نظامی نبود، بلکه بازتابی از واقعیتهای میدانی، اجتماعی و جغرافیایی آن دوره بهشمار میرود. این نقشه که در آرشیوهای رسمی دولت بریتانیا ثبت شده، منطقه را با نام «Arabistan» مشخص میکند؛ نامی که در مکاتبات دیپلماتیک و نظامی آن زمان نیز به کار میرفت و نشاندهنده هویت شناختهشده آن اقلیم در اوایل قرن بیستم بود.
اهمیت بازنشر و استناد به این نقشه امروز، بیش از هر چیز در پاسخ به جریانهایی است که حضور تاریخی و بومی مردم عرب در این جغرافیا را انکار میکنند و آنان را مهاجر یا غیر بومی معرفی مینمایند. این سند تاریخی، که پیش از تحولات سیاسی بعدی تهیه شده، تصویری دقیق از ساختار انسانی منطقه ارائه میدهد و نشان میدهد که هویت عربی آن نه یک ادعای معاصر، بلکه واقعیتی ثبتشده در منابع بینالمللی بوده است.
۱. ثبت رسمی نام «عربستان»
در این نقشه، منطقه بهصراحت با عنوان «Arabistan» مشخص شده است. استفاده رسمی از این نام در اسناد نظامی بریتانیا، نشان میدهد که در آن دوره، این اقلیم به عنوان یک واحد جغرافیایی متمایز با هویت انسانی مشخص شناخته میشد. این نامگذاری نه محصول روایتهای سیاسی امروز، بلکه انعکاس کاربرد رایج آن در اوایل قرن بیستم است.
Read the rest of this entryتكذيب خبر جعلی حمایت عشایر عرب اهواز (خوزستان) از رضا پهلوی

فریاد جنوب– آنچه تحت عنوان «حمایت رسمی عشایر عرب خوزستان از رضا پهلوی» در رسانه هاى سلطنت طلبان منتشر شده، جعلی، فاقد هرگونه سند معتبر و تلاشی آگاهانه برای مصادره نام و هویت عشایر عرب احواز است.
۱. هیچ بیانیه رسمی از سوی عشایر بنیکعب یا بنیطُرُف در حمایت از جریان سلطنتطلب صادر نشده است.
۲. استفاده از نام قبایل و عشایر عرب احواز برای مشروعیتبخشی به پروژههای سیاسی سلطنت طلبان، تحریف اراده مردم و يك دروغ آشكار است.
بايد گفت كه در دوره زمامدارى پهلوی اول – پدر بزرگ رضا پهلوى – سیاستهای تمرکزگرایانه و سرکوب خونين مردم عرب و انکار هویت آنان بخشی از واقعیت آن دوره بود.
نمونههای آن:
Read the rest of this entryقربانیان رویدادهای خونین در ایران… تضاد روایتها و گسترش تردیدها/ حامد كنانی

یک نویسنده اهوازی امروز شنبه ۲۵ ژانویه ۲۰۲۶ دربارهی شمار واقعی قربانیان حوادث خونین اخیر در شهرها و استانهای ایران نوشت و اشاره کرد که «ویدئوهایی که پس از کاهش محدودیتها در اینترنت منتشر شد، سطوح گستردهای از خشونت را در جریان اعتراضهای ژانویه نشان داد که موجب شوک عمومی و پرسشهای جدی درباره روایت رسمی شد. مقامات اعلام کردند که ۳۱۱۷ نفر کشته شدهاند و اکثریت آنان را «شهید» نامیدند و مسئولیت را بر عهده عناصر مسلح و مداخلات خارجی گذاشتند بدون ارائه شواهد روشن. در مقابل، سازمانهای حقوق بشری تأکید میکنند که ارقام بسیار بالاتر است؛ سازمان هرانا حدود ۴۹۰۲ کشته تأییدشده را ثبت کرده و علاوه بر آن هزاران مورد دیگر در حال بررسی است، با برآوردهای کلی که میتواند بین ۱۰ تا ۱۸ هزار کشته باشد. این اختلاف شدید بین ارقام رسمی و برآوردهای مستقل، یکی از خونینترین موجهای سرکوب در تاریخ معاصر ایران را نشان میدهد.»
مجله تایمز امروز شنبه با استناد به مسئولان ارشد وزارت بهداشت ایران گزارش داد که اعتراضها در ایران طی روزهای ۸ و ۹ ژانویه منجر به کشته شدن تا ۳۰ هزار نفر شده است؛ رقمی که بسیار فراتر از ارقام رسمی اعلامشده قبلی دولت (۳۱۱۷ کشته) است.
مجله افزود که خشونت گسترده بوده و از تکتیراندازها و کامیونهای مجهز به سلاحهای سنگین استفاده شده که باعث اتمام موجودی کیسههای جسد شد و دولت مجبور شد از کامیونها برای انتقال قربانیان استفاده کند. همچنین گفته شد که شمار واقعی کشتهها ممکن است بیشتر باشد، زیرا تعداد قربانیان در بیمارستانهای نظامی و برخی مناطق دیگر در این آمار لحاظ نشده است.
Read the rest of this entryاز دمشق تا تهران: شناسایی حقوق ملی کُردهای سوریه و چشمانداز فروپاشی سیاست فارسمحور در ایران/ حامد کنانی

مرکز پژوهش عربستان احواز- فرمان شماره (۱۳) سال ۲۰۲۶ که از سوی رئیسجمهور سوریه، احمد الشرع، در رابطه با حقوق شهروندان کُرد سوریه صادر شد، از منظر حقوق سیاسی، هویتی و تاریخی، سندی قابلتأمل و در عین حال مقایسهبرانگیز است. این فرمان نهتنها در بستر تحولات سوریه، بلکه در قیاس با وضعیت ملتهای غیر فارس در ایران، پرسشهای بنیادینی را درباره ماهیت دولت، ملت و عدالت قومی در خاورمیانه معاصر مطرح میکند.
Read the rest of this entryمانورهای نظام مرکزی در تهران برای بقا در برابر تغییر و درهم شکستن اراده ملتهای غیرفارس/ حامد كنانی

مرکز مطالعات عربستان احواز — با ظهور نشانههای آشکار از تمکین دولت ایران در سرکوب موج اخیر اعتراضات، اطلاعاتی از درون نظام به بیرون درز کرد مبنی بر اینکه مقامات اقدام به بازداشت رئیسجمهور پیشین ایران، حسن روحانی، و وزیر امور خارجهاش محمدجواد ظریف کردهاند. در ابتدا این اخبار با تردید مواجه شد، اما خیلی زود تأیید گردید و بهطور گسترده در رسانههای داخلی و خارجی بازتاب یافت. این تحولات شماری از کارشناسان را به این باور رسانده است که نظام ایران عملاً روند زمینهسازی برای ساختن «جایگزینی از درون قدرت» را آغاز کرده؛ مشابه تجربهای که پیشتر با محمد خاتمی و جریان موسوم به اصلاحطلب در پیش گرفت، زمانی که ضرورتهای ژئوپلیتیکی پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی، تهران را وادار به جستوجوی چهرهای با پذیرش بیشتر در سطح بینالمللی کرد.
Read the rest of this entryانقلاب ممکن است موقتاً متوقف شود، اما مردم ایران تا پایان مسیر مقاومت خواهند کرد


چشم انداز وضع سیاسی ایران توسط «اتحادیه میهنی عربستان (احواز)»_ با ورود اعتراضات ایران به هفته سوم خود، افشاگریهایی درباره ازسرگیری کانالهای ارتباطی میان ایالات متحده و نظام ایران مطرح شده است. برخی رسانهها از تماسها یا مذاکرات غیرعلنی میان وزیر خارجه ایران و مقامات نزدیک به رئیسجمهور آمریکا، دونالد ترامپ، خبر دادند. اگرچه کاخ سفید این اخبار را تکذیب یا کماهمیت جلوه داد و مدعی شد تهران ممکن است تنها به دنبال خرید زمان و کاهش فشارها باشد، اما انتشار چنین خبری حامل پیامهای سیاسی عمیق است که نمیتوان نادیده گرفت.
ایالات متحده بهطور تاریخی با ذهنیت معاملهمحور اداره میشود و ترامپ به راهحلهای مذاکرهای ناگهانی حتی در اوج تنشها شناخته شده است. بنابراین نمیتوان احتمال شکلگیری یک توافق غیرعلنی را رد کرد، بهویژه وقتی این افشاگریها با نشانههای میدانی همراه میشود.
Read the rest of this entryپس از پنج دهه سرکوب؛ آیا ایران وارد مرحله نهایی خود شده است؟

مرکز مطالعات عربستان أحواز- با پایان سال ۲۰۲۵، جرقههای یک خیزش تازه در ایران آغاز شده است؛ خیزشی که در ماهیت خود، نتیجهای اجتنابناپذیر از آن چیزی به نظر میرسد که کشور سالهاست با آن دستوپنجه نرم میکند: فروپاشی بیسابقه اقتصادی، سوءمدیریت آشکار و بنبست کامل در افقهای سیاسی و اجتماعی.
پس از نزدیک به پنج دهه از تأسیس جمهوری اسلامی، روشن شده است که این نظام به مراحل پایانی خود نزدیک میشود. بحران دیگر محدود به یک اقلیم یا یک قشر خاص نیست، بلکه فراگیر شده و همه مناطق و مؤلفهها را دربر گرفته است: عربها، فارسها، ترکهای آذری، کردها، بلوچها، لرها، بختیاریها، ترکمنها، قشقاییها و حتی ساکنان پایتخت، تهران.
Read the rest of this entryمرگ پدری که دو فرزندش اعدام و سومی بیست سال در زندان است.. وداع با حاج لفته الساری

در دوم دسامبر سال ۲۰۲۵، حاج لَفته بن عبید الساری در اهواز درگذشت؛ پدرِ دو شهید، محمدعلی و جعفر، و پدر زندانیِ محکوم به حبس ابد، حمزه الساری، که بیست سال است پشت میلههاست. او مردی بود که بار رنجی فراتر از توان انسان بر دوش داشت؛ رنجی که با اعدام دو پسرش آغاز شد و با اسارت سومین فرزندش ادامه یافت. با این همه، صبور و استوار ماند و دردهای خانواده و رنجهای ملت عرب اهواز را با قلبی محزون اما مقاوم تحمل کرد.
Read the rest of this entry


شما باید داخل شوید برای نوشتن دیدگاه.